“…sólo se vive y se habla matando en sí (en los demás también) al infans. Pero ¿qué es el infans? Obviamente, aquello que no ha comenzado a hablar y nunca hablará, pero, antes que nada, el niño maravilloso (terrorífico) que fuimos en los sueños y los deseos de quienes nos hicieron y nos vieron nacer (los padres, toda la sociedad).” ...

I know his paintings since I was a little child and made my first steps in a museum- and for me he`s definitely the artist that evokes the most intensive feelings that I Know. ...

Der Österreicher Gottfried Helnwein ist einer der provokantesten Künstler seiner Generation. Mit seinen Malereien und Fotographien – die sich mit unterschiedlichen Reizthemen wie dem Nationalsozialismus, Kindesmisshandlungen oder Entfremdungszuständen auseinandersetzen – erntet er sowohl Zuspruch als auch Ablehnung. Der über zwei Jahre entstandene Dokumentarfilm von Claudia Schmid zeigt den Künstler als besonders ruhigen, einfühlsamen Menschen, der die Tendenzen der Gesellschaft mit hoher Präzision erfasst und in seinen Werken widerspiegelt. Die Filmemacherin riskiert mit ihrem Künstlerportrait einen Blick hinter die Fassade des enfant terrible und wird mit äußerst interessanten Interviews belohnt, die Biographie, Ansichten und Inspirationen Helnweins durchleuchten. Dabei erweist sich die konstant ruhige Inszenierungsweise als treffendes Stilmittel, um der Person und dem Werk gerecht zu werden. ...

Gottfried Helnwein zählt zu den umstrittensten Gegenwartskünstlern. Seine Bilder von körperlich und seelisch misshandelten Kindern verstören mit ihrer Schockästhetik. Claudia Schmid hat Helnwein über zwei Jahre begleitet und ein intensives Porträt über einen Kompromisslosen geschaffen. ...

Mit "Der Künstler Gottfried Helnwein - Die Stille der Unschuld" beweist Regisseurin Claudia Schmid, dass sie sich zu Recht als Schöpferin authentischer Künstlerporträts und qualitativ hochwertiger Dokumentarfilme über bildende Kunst einen Namen gemacht hat. In ihrem ersten abendfüllenden Film zeigt sie durch stille Beobachtung und im persönlichen Gespräch, dass hinter dem Bild des Provokateurs Gottfried Helnwein ein Mann mit ausgeprägtem Gespür für das Zeitgeschehen und die Krankheiten unserer Gesellschaft steht, der auf eingängige und kompromisslose Weise darauf aufmerksam zu machen versteht. Ein aufschlussreiches und gelungenes Porträt. ...

Kinostart: Deutschland, 17.06.10
Berlin, Köln, Hamburg, Hannover, Stuttgart, Freiburg, Kassel, Nürnberg, Karlsruhe
Weitere Termine ...

Gottfried Helnwein ist ein Künstler klarer Aussagen, ungezügelt und eigenwillig. Mit seinen hyperrealistischen Darstellungen gequälter Mädchen aus den 70er Jahren bis hin zu den Malereien und Fotografien von heute konfrontiert er uns mit den dunklen Seiten menschlicher Natur. Still aber schonungslos führt er die Leidensfähigkeit des Menschen am Schicksal des unschuldigen Kindes vor Augen und macht den Betrachter zum Mitwissenden und Mittäter bei Verletzung und Misshandlung. ...

Der in Wien geborene und heute meist in Irland lebende Künstler Gottfried Helnwein hat gleich mit seinen ersten öffentlichen Aktionen und Ausstellungen in den späten 60er und frühen 70er Jahren für Skandale gesorgt. Einmal mussten die zuständigen Kuratoren sogar seine Gemälde wieder abhängen lassen, um einen Streik der Angestellten zu verhindern. Mittlerweile ist Helnwein zwar im Mainstream des internationalen Kunstbetriebs angekommen – Arnold Schwarzenegger hat sich von ihm nach seiner Wahl zum Gouverneur von Kalifornien porträtieren lassen und zudem noch ein Landschaftspanorama bei ihm in Auftrag gegeben, das nun in einem Konferenzsaal in seinem (Noch-)Amtssitz in Sacramento hängt. Aber Helnweins hyperfotorealistische Bilder von bandagierten und geschundenen Kindern, von ermordeten und mordenden Mädchen polarisieren immer noch. Die Albträume, die sein Werk vor etwa 40 Jahren bei einem Wiener Kritiker ausgelöst hat, sind nicht Geschichte, sie können auch einen heutigen Betrachter verfolgen. ...

مادر مشغول بسته بندی و پیچیدن کیک های شکلاتی بود که برای کمک به یتیم خانه خریده بود. سف، به پایین پله ها آمده و در همان راهرویی که به ناهار خوری منتهی می شد و مادر در آن کار می کرد، ایستاد.
سف یک روز پیش تلاش کرده بود با یک ریسمان نازک خودش را دار بزند. گویا در یک موقعیت گیج کننده و یا یک لحظه ناامیدی قرار گرفته بود. حالا هم می خواست بداند برای این کاری که کرده به جهنم می رود یا نه. در حالی که مادر مشغول پیچیدن شکلات ها بود، سف هم به این مسئله فکر می کرد.
مادر یک ریسمان کلفت را برداشت و گره را نشان داد و گفت: ببین سف! به این می گویند گره طناب دار!…… دفعه ی بعد که داری با طناب بازی می کنی، این یادت باشد. ...

...

Im Leben wie in Künstlerfilmen ist es meistens interessanter, einem Künstler bei der Arbeit zuzuschauen als ihn über seine Arbeit räsonieren zu hören. Claudia Schmid bietet in ihrem Porträt des österreichischen Malers Gottfried Helnwein beides im Überfluss: Während Helnwein mit feinem Pinsel letzte Hand an erstaunlich viele Gemälde legt, ist er beinahe ständig aus dem Off zu hören, um sein Werk, sein Leben und das mit beidem einhergehende „Skandalon“ zu kommentieren. Helnwein öffnet dabei bereitwillig die Türen seines Ateliers und erweist sich als ebenso versierter wie auskunftsfreudiger Interpret seines eigenen Schaffens. ...

戈特弗里德-郝文Gottfried Helnwein 出生于维也纳。1969年到1973年在维也纳的the Academy of Fine Arts学习绘画。 他吸收了日常生活中比如漫画、广告、电影的美学元素，在这段时间创作了部分超现实主义画作。而这些早期的画作很清楚的表明了他的艺术观，他所想要表达的东西。缠着绷带的孩子，幼稚儿童脸上的撕裂之后再次缝合的伤口。如同爬虫类一样冰冷而无机质毫不感觉痛楚的眼神。画者那种权威而细致的表现伤害的冷静让当时的大众无法接受。 ...

Marilyn Manson’ın oldukça uzun bir zamandır beklenmekte olan filmi Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll ‘a ait bir teaser sonunda yayınlandı.
Görüntülerden anladığım kadarıyla rahatsız edici bir film olacağa benziyor. Filmde Alice Harikalar Diyarında hikayesinin yazarı Lewis Carroll’ın (Charles Lutwidge Dodgson) bilinmeyen yanları kurgusal olarak ele alınıyor. Marilyn Manson, Viktorya dönemi İngilteresinde, Alice adında bir kız hakkında sanrılar gören ve uykusuz geceler geçiren bir yazarın bölünmüş karakterini Roman Polanski tarzında bir psikolojik gerilim ile beyaz perdeye taşımayı düşünüyor. ...

Helnwein zählt zu den bekanntesten, aber auch umstrittensten deutschsprachigen Künstlern nach dem Zweiten Weltkrieg. Bekannt wurde er vor allem durch seine hyperrealistischen Bilder von verwundeten und bandagierten Kindern. In seinem gesamten Schaffen setzt er sich mit den Themen Schmerz, Verletzung und Gewalt auseinander, und berührt dabei auch Tabu- und Reizthemen der jüngeren Geschichte. So wird insbesondere auch das Thema Nationalsozialismus in seinen Werken verarbeitet; im Zentrum seiner Arbeit steht aber vor allem die Darstellung des Kindes. ...

Isiklikult häirib mind Helnweini juures tema tuntus šokikunstnikuna. Šokk viitab justkui mingile lühiajalisele afektile, sisse raiutud rabavale tundele. Meenuvad haisevad menstruatsiooniverega maalitud feministamaalid ja reaalsed risti löödud rotikorjused. Helnweini teosed töötavad pikem pikaajalisema õõvastuse mehhanismiga, mida ma šokiks ei kutsuks. Maalimislaadi järgi võiks teda üldse kategoriseerida hüperrealistiks. Aga hüperrealist ta, eksju, ei ole sest hüperrealistid tegelesid selliste progressiivsete, oluliste ja eluliste teemadega nagu läikivad autod ja poefassaadid. Et siis kodanlik hüperrealism mitte, labane šokikunst ka mitte. Mina nimetaksin seda peeneks psühholoogiaks.
Ja kindlasti ka ülikõvaks. ...

...

...

Maka Asatiani said...
მერლინ მენსონი B&W მიკიმაუსი ძალიან მაგარია. ...

SELEKTION-NINTH NOVEMBER NIGHT
מיצב של האמן גוטפריד הלנוויין, לזכר "ליל הבדולח", 1938, אשר מוצב בפעם הראשונה בישראל. המיצב הוקם לראשונה בסתיו 1988, לרגל ציון 50 שנה לפוגרום ליל הבדולח, שנערך ב-9 בנובמבר 1938, והוצב בין הקתדרלה של קלן ומוזיאון לודוויג, לצד מסילת הברזל של תחנת הרכבת של קלן. אורכו של המיצב היה 100 מטר, והוא הורכב מתמונות גדולות של פני ילדים, כשורה בלתי נגמרת, והם כמו עומדים בשורת סלקציה. במיצב המקורי צולמו פניהם של ילדים נוצרים,יהודים ונכים, שחיו בגרמניה בשנת 1988. בלילה השני אחרי פתיחת המיצב לקהל, אנונימים חתכו ...

האמן גוטפריד הלנוויין מעצב את הבמה והתלבושות לאופרה "הילד חולם", ומעלה מיצב העוסק בליל הבדולח ברחבת בית האופרה בתל-אביב. הלנוויין, שעבודותיו מתארות ילדים כמושא של צער העולם, מספר ל"גלובס" על ילדותו בווינה שאחרי השואה, ומסביר מדוע התחבר לטקסט של חנוך לוין / חגית פלג-רותם ...